Sixtyseven is verhuisd!

Dat klinkt overigens spannender dan het is hoor. We blijven namelijk gewoon op hetzelfde adres, alleen één trap hoger.  Afgelopen week sleepten we onze spullen van de eerste naar de tweede verdieping van het pand. Dat ging niet met zoveel media-aandacht gepaard als de verhuizing een paar jaar geleden, toen we met een lawaai-optocht van het Gooiland naar de Parallelweg trokken, maar had toch de nodige voeten in de aarde. 

Zo gingen er flinke discussies aan vooraf. Want wie zou waar zitten? (En naast wie?) In welke ruimte zouden we het beste klanten kunnen ontvangen? Of een uurtje kunnen brainstormen? Was er nog wel plek voor de tafeltennistafel? En moesten fax en kopieerapparaat eigenlijk nog wel meeverhuizen? Er werd ook veel gepast en gemeten. Moos en Wouter werkten tal van scenario’s uit, door ons met liefde voorzien van bij voorkeur ongezouten commentaar. Terug naar de tekentafel. Laten we zeggen dat een creatieve campagne doorgaans sneller tot stand komt.

Sjoerd en Bart waren avond na avond boven in de weer, om wandjes door te breken, nieuwe bekabeling te trekken en meer van dat soort klussen. Legitiem genoeg om pizza’s te laten aanrukken. Er werd ook al voorzichtig wat in de container gegooid: stapels ongelezen tijdschriften (wij worden ongevraagd doch maandelijks getrakteerd op een kleurige glimmerd met het laatste nieuws uit Volendam), uitgedroogde viltstiften en bekers waar toch nooit iemand uit wil drinken.

Enfin, het leek er zowaar van te gaan komen. Maar een echt plan voor de daadwerkelijke verhuizing, dat was er eigenlijk niet. Tot afgelopen week het moment kwam dat iemand (Paul? Maarten?) opeens spullen uit kasten begon te trekken. Toen was het hek van de dam. In mum van tijd waren we allemáál spullen uit kasten aan het trekken en nog diezelfde avond lagen de bureaus op zijn kant, was alle apparatuur ontmanteld en werden er nog maar eens pizza’s besteld. Bij Sixtyseven zijn we op ons best op dit soort dagen. Lekker de handen uit de mouwen.

Vanaf vandaag dus up & running vanaf onze nieuwe werkplek. Beetje kleiner, maar dat vinden we stiekem wel gezellig. En oja, met een nieuwe espresso-machine (haha, nu staat het er, nu moet ie er wel komen…), dus tot gauw. Op de tweede verdieping, of had ik dat al gezegd?